احساس میکرد پنج شش تا آدم توی سرش بلندبلند حرف میزنند. سرسام گرفته بود. مشکل اینجا بود که آدمهای توی سرش هم مثل خودش ناراحت و دلگیر بودند.

یکی بلند فریاد میکشید: اشتباه کردی بهش مرخصی دادی؟ ببین کاسبیات داره خراب می شه!

آخی راحت شدم. هم من راحت شدم، هم خودت. به حرف من گوش نمیکنی! چند وقته بهت می گم یه روز، یه روز هم نه چند ساعت وقت بذار، این آتآشغالها را بریز دور، هم خودت را راحت کن، هم منو! ببین الآن چقدر خوب شده، همهچیز مرتب، همه آشغالها را ریختیم بیرون، همهچیز تمییز، حالا هردو می تونیم بشینیم و کیف کنیم!

زمانی که پاکستان مستقل شد سرود ملی نداشت و از این رو در هنگام اهتزاز پرچم، فریاد "پاکستان زندهباد آزادی پایندهباد" را سر میدادند. "محمدعلی جناح" سرودی برای پاکستان سرود اما بعد از مدتی تصمیم گرفته شد که سرودی بر پایه مضامین مذهبی برای پاکستان بسرایند و این سرود جدید را به گونهای سرودند که اکثر واژگان آن برگرفته از زبان فارسی بود و حتی از نظر دستوری نیز از دستور زبان فارسی پیروی میکند و تنها واژه غیرفارسی در آن واژه هندی "کا" است. این سروده اثر شاعر پاکستانی ابوالاثر حفیظ جالندهری است. پاک سرزمین شاد باد کشور حسین شاد باد تو نشان عزم ع

قیقاًبیستویک ساعت بود که همانجا گیر افتاده بود. هر کاری میکردنمیتوانست خودش را نجات دهد. دستوپایش درد گرفته بود. درواقع همه بدنش درد می کرد. بیستویک ساعت مدتزمان کمی نیست که توی یک جای تنگ گیر بیفتی و نتوانیتکان بخوری.